| Polecamy Repetytorium |
|---|
 |
| Przydatne linki |
|---|
|
Gramatyka niemiecka |
Zaimek osobowy w języku niemieckim |
|
|
|
Zaimek osobowy - Das Pronomenliczba pojedyncza ich - ja du - ty er - on sie - ona es - ono liczba mnoga wir - my ihr - wy sie - oni Sie - Pan, Pani, Państwo (forma grzecznościowa) Odmiana zaimka osobowego w języku niemieckim
Zaimek jest to część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik oraz liczebnik. Rozróżniamy między innymi zaimki: osobowy, nieosobowy, dzierżawczy, zwrotny, wskazujący, pytający. Dzięki zaimkom nie trzeba wielokrotnie powtarzać jednego rzeczownika, lecz można zastąpić go odpowiednim zaimkiem. Zaimki osobowe w języku niemieckim z reguły odpowiadają zaimkom osobowym w języku polskim. Wyjątek stanowi zaimek sie - (3 os. l. m.), który oznacza zarówno „oni” jak i „one”. Również w trzeciej osobie liczby mnogiej występuje zaimek „Sie”, piszemy go zawsze dużą literą, gdyż oznacza formę grzecznościową, niezależnie od tego, na którym miejscu znajduje się w zdaniu. Inaczej niż w polskim w niemieckim forma osobowa czasownika musi być zawsze użyta z zaimkiem osobowym, np. Po polsku powiemy: Czytam książkę. Po niemiecku zaś musimy powiedzieć: Ich lese das Buch. Stosowanie form osobowychFormy „du” i „ihr” stosowane są w kontaktach nieformalnych, np. między dziećmi, krewnymi i osobami zaprzyjaźnionymi zaś forma grzecznościowa „Sie” stosowana jest w kontaktach formalnych, przede wszystkim w stosunku do osób dorosłych, starszych, które szanujemy, z którymi nie jesteśmy „na ty” lub których nie znamy. Może się odnosić do jednej lub kilku osób. Formę grzecznościową piszemy zawsze dużą literą! Warto wiedzieć, iż formy: du, dich, ihr, euch itp. piszemy małą literą. Tylko w kontaktach listownych możemy zapisać je dużą literą. Jeżeli dopełnienia rzeczownikowe w celowniku i bierniku chcemy zastąpić zaimkami osobowymi, wówczas dopełnienie zaimkowe w bierniku występuje zawsze przed dopełnieniem w celowniku. Jeśli zastąpimy tylko jedno z dopełnień rzeczownikowych zaimkiem, to on stoi przed drugim dopełnieniem rzeczownikowym nie zależnie od przypadku, np.: Er holt sie ihm. (On przynosi ją jej.) Er holt sie seinem Vater. (On przynosi ją swojemu tacie.) Er holt ihm die Zigaretten. (On przynosi jemu papierosy.) Ich wasche mich. - Myję się. Wir treffen uns. - Spotykamy się. Sag mir bitte. - Powiedz mi proszę. Was machst du? - Co robisz? Ich liebe dich! - Kocham Cię! Ich putze mir meine Zähne. - Myję sobie zęby. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||